ความดันโลหิตสูงในคนอ้วน: วิธีลดน้ำหนักและปรับอาหารเพื่อลดความดันโดยไม่ใช้ยาอย่างปลอดภัย

บทนำและความสำคัญทางการแพทย์ของภาวะความดันโลหิตสูงในคนอ้วน

ภาวะความดันโลหิตสูง (Hypertension) และโรคอ้วน (Obesity) เป็นสองปัญหาภาระโรคทางสาธารณสุขระดับโลกที่มักเกิดขึ้นร่วมกันและทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง จากข้อมูลทางการระบาดวิทยาพบว่ามากกว่าร้อยละ 60 ถึง 70 ของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงชนิดปฐมภูมิ (Essential Hypertension) มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับภาวะน้ำหนักตัวเกินและโรคอ้วน ภาวะ ความดันโลหิตสูงในคนอ้วน: วิธีลดน้ำหนัก และการปรับพฤติกรรมสุขภาพจึงถือเป็นกุญแจสำคัญในการรักษาขั้นพื้นฐานที่มีประสิทธิภาพสูงสุดโดยไม่ต้องพึ่งพายาเคมีบำบัดในระยะเริ่มต้น

ความน่ากังวลของภาวะนี้ไม่เพียงแต่ส่งผลกระทบต่อประชากรวัยผู้ใหญ่และผู้สูงอายุเท่านั้น แต่ในปัจจุบันกุมารแพทย์และแพทย์เฉพาะทางด้านต่อมไร้ท่อเริ่มพบอุบัติการณ์ของภาวะความดันโลหิตสูงในเด็กและวัยรุ่น (Pediatric and Adolescent Hypertension) ที่มีภาวะอ้วนเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งการปล่อยให้ร่างกายมีระดับความดันโลหิตสูงเป็นระยะเวลานานตั้งแต่เยาว์วัยจะส่งผลให้เกิดความเสียหายต่ออวัยวะเป้าหมาย (Target Organ Damage) ได้แก่ หัวใจ ไต สมอง และหลอดเลือดอย่างรวดเร็วกว่าวัยอันควร การทำความเข้าใจเกี่ยวกับกลไกพยาธิสภาพและการจัดการด้านโภชนาการที่ถูกต้องจึงเป็นสิ่งจำเป็นเร่งด่วนสำหรับผู้ป่วยและผู้ดูแลในทุกช่วงวัย

สาเหตุและกลไกการเกิดโรค: เหตุใดความอ้วนจึงกระตุ้นให้ความดันโลหิตสูง

กลไกทางสรีรวิทยาที่เชื่อมโยงระหว่างโรคอ้วนและโรคความดันโลหิตสูงมีความซับซ้อนและเกี่ยวข้องกับหลายระบบในร่างกาย (Multifactorial Pathophysiology) โดยมีกลไกหลักทางหลักการแพทย์ที่สำคัญ 5 ประการดังนี้

1. การทำงานของระบบประสาทซิมพาเทติกที่มากเกินไป (Sympathetic Nervous System Overactivity)

เนื้อเยื่อไขมันที่สะสมอยู่ตามร่างกาย โดยเฉพาะไขมันในช่องท้อง (Visceral Fat) จะมีการหลั่งสารชีวเคมีและฮอร์โมนหลากชนิด เช่น เลปติน (Leptin) ซึ่งส่งสัญญาณไปกระตุ้นระบบประสาทส่วนกลางและระบบประสาทซิมพาเทติก (SNS) ส่งผลให้หัวใจบีบตัวแรงและเร็วขึ้น และเกิดการหดตัวของหลอดเลือดทั่วร่างกาย (Systemic Vasoconstriction) ทำแรงต้านทานของหลอดเลือดส่วนปลายเพิ่มสูงขึ้น

2. การกระตุ้นระบบเรนิน-แองจิโอเทนซิน-อัลโดสเตอโรน (Renin-Angiotensin-Aldosterone System - RAAS Activation)

ในผู้ป่วยโรคอ้วน เนื้อเยื่อไขมันรอบๆ ไต (Retroperitoneal Fat) จะหนาตัวขึ้นและเกิดแรงบีบอัดทางกายภาพต่อตัวไต (Physical Compression of Kidneys) ประกอบกับการกระตุ้นจากระบบประสาทซิมพาเทติก ส่งผลให้ไตปล่อยเอนไซม์เรนิน (Renin) ออกมามากขึ้น กระตุ้นให้เกิดสารแองจิโอเทนซินทู (Angiotensin II) และฮอร์โมนอัลโดสเตอโรน (Aldosterone) ซึ่งทำให้เกิดการดูดกลับของโซเดียมและน้ำที่ท่อไต ส่งผลให้ปริมาตรเลือดในร่างกาย (Blood Volume) เพิ่มสูงขึ้นและดันให้ความดันโลหิตสูงขึ้นในที่สุด

3. ภาวะดื้อต่ออินซูลินและระดับอินซูลินในเลือดสูง (Insulin Resistance and Hyperinsulinemia)

โรคอ้วนมักมาพร้อมกับภาวะดื้อต่อฮอร์โมนอินซูลิน ร่างกายจึงต้องหลั่งอินซูลินออกมาในกระแสเลือดมากขึ้น ระดับอินซูลินที่สูงนี้มีฤทธิ์กระตุ้นระบบประสาทซิมพาเทติกและเพิ่มการดูดซึมโซเดียมกลับที่ไต นอกจากนี้ยังส่งผลให้เซลล์กล้ามเนื้อเรียบของหลอดเลือดเกิดการหนาตัว (Vascular Smooth Muscle Hypertrophy) ทำให้หลอดเลือดแข็งตัวและสูญเสียความยืดหยุ่น

4. ภาวะการอักเสบเรื้อรังระดับต่ำและการเสื่อมของเซลล์บุผนังหลอดเลือด (Chronic Low-grade Inflammation and Endothelial Dysfunction)

เนื้อเยื่อไขมันส่วนเกินจะหลั่งสารสื่ออักเสบ (Pro-inflammatory Cytokines) เช่น TNF-alpha และ IL-6 ออกมาสู่กระแสเลือดอย่างต่อเนื่อง สารเหล่านี้จะเข้าไปทำลายเซลล์บุผนังหลอดเลือด (Endothelial Cells) ทำให้ความสามารถในการผลิตสารไนตริกออกไซด์ (Nitric Oxide) ซึ่งมีฤทธิ์ขยายหลอดเลือดลดลง หลอดเลือดจึงอยู่ในภาวะหดเกร็งตัวตลอดเวลา

5. ภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้น (Obstructive Sleep Apnea - OSA)

ผู้ป่วยโรคอ้วนมักมีไขมันสะสมบริเวณรอบคอหนาตัวขึ้น ส่งผลให้เกิดการอุดกั้นทางเดินหายใจขณะหลับ เกิดภาวะขาดออกซิเจนในเลือดเป็นพักๆ (Intermittent Hypoxia) ร่างกายจะตอบสนองต่อภาวะวิกฤตนี้ด้วยการกระตุ้นระบบประสาทซิมพาเทติกอย่างรุนแรงในช่วงกลางคืน ทำให้ความดันโลหิตพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วและต่อเนื่องมาจนถึงช่วงเวลากลางวัน

อาการสำคัญและการดำเนินโรค: เพชฌฆาตเงียบที่คุณอาจไม่รู้ตัว

โรคความดันโลหิตสูงได้รับฉายาทางการแพทย์ว่า "เพชฌฆาตเงียบ" (Silent Killer) เนื่องจากในระยะแรกเริ่ม (Early Phase) หรือแม้กระทั่งระยะปานกลาง ผู้ป่วยส่วนใหญ่มักไม่มีอาการแสดงใดๆ เลย ร่างกายจะค่อยๆ ปรับตัวรับกับแรงดันที่สูงขึ้นในหลอดเลือด จนกระทั่งเกิดความเสียหายต่ออวัยวะต่างๆ อย่างรุนแรงแล้ว อาการจึงจะเริ่มปรากฏเด่นชัด

ระยะของการดำเนินโรคและความดันโลหิตสูง

• เกณฑ์ความดันโลหิตปกติ (Normal Blood Pressure): ตัวบน (Systolic) น้อยกว่า 120 mmHg และตัวล่าง (Diastolic) น้อยกว่า 80 mmHg
• ระยะก่อนความดันโลหิตสูง (Prehypertension/Elevated): ตัวบน 120-129 mmHg และตัวล่างน้อยกว่า 80 mmHg (ในระยะนี้การควบคุมน้ำหนักและปรับอาหารสามารถช่วยป้องกันไม่ให้พัฒนาไปสู่โรคความดันโลหิตสูงได้อย่างสมบูรณ์)
• โรคความดันโลหิตสูง ระยะที่ 1 (Stage 1 Hypertension): ตัวบน 130-139 mmHg หรือตัวล่าง 80-89 mmHg
• โรคความดันโลหิตสูง ระยะที่ 2 (Stage 2 Hypertension): ตัวบนตั้งแต่ 140 mmHg ขึ้นไป หรือตัวล่างตั้งแต่ 90 mmHg ขึ้นไป

เมื่อโรคดำเนินไปสู่ระยะรุนแรงขึ้น ผู้ป่วยอาจเริ่มมีอาการไม่จำเพาะเจาะจง เช่น มึนงงศีรษะ ปวดตื้อๆ บริเวณท้ายทอยโดยเฉพาะในช่วงตื่นนอนตอนเช้า อ่อนเพลียง่าย เหนื่อยง่ายขณะออกแรง ใจสั่น หรือมีเลือดกำเดาไหลบ่อยครั้งอย่างไม่ทราบสาเหตุ

สัญญาณเตือนอันตราย (Red Flag Symptoms) ที่ต้องนำส่งโรงพยาบาลทันที

หากระดับความดันโลหิตพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนเข้าสู่ภาวะวิกฤตความดันโลหิตสูง (Hypertensive Crisis) ซึ่งมักนิยามเมื่อค่าความดันโลหิตตัวบนสูงเกิน 180 mmHg หรือตัวล่างสูงเกิน 120 mmHg อาจก่อให้เกิดภยันตรายเฉียบพลันต่ออวัยวะสำคัญ หากพบอาการเตือน "Red Flags" ดังต่อไปนี้ ต้องรีบนำส่งห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลทันทีโดยห้ามรอดูอาการที่บ้าน

• อาการทางสมองเฉียบพลัน: มีอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรงแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ตามัว มองเห็นภาพซ้อน (Visual Disturbances) พูดไม่ชัด ปากเบี้ยว แขนขาอ่อนแรงหรือชาครึ่งซีก ชักกระตุก หรือหมดสติซึมลง
• อาการทางระบบหัวใจและปอด: เจ็บแน่นหน้าอกอย่างรุนแรงเหมือนมีของหนักทับ หรือร้าวไปที่กรามหรือแขนซ้าย หายใจหอบเหนื่อยอย่างรุนแรง นอนราบไม่ได้เนื่องจากแน่นหน้าอก (ภาวะน้ำท่วมปอดเฉียบพลัน)
• อาการทางไต: ปัสสาวะออกน้อยลงอย่างเฉียบพลัน ปัสสาวะมีสีเข้มหรือมีเลือดปน

วิธีตรวจวินิจฉัยทางการแพทย์อย่างละเอียด

การวินิจฉัยภาวะความดันโลหิตสูงในคนอ้วนไม่ได้อาศัยเพียงการวัดความดันโลหิตครั้งเดียวที่แผนกผู้ป่วยนอกเนื่องจากอาจเกิดภาวะตื่นเต้นเมื่อพบแพทย์ (White Coat Hypertension) แพทย์ผู้เชี่ยวชาญจะมีขั้นตอนการวินิจฉัยที่เป็นระบบดังนี้

1. การตรวจวัดความดันโลหิตที่ถูกต้องตามมาตรฐานสากล

ผู้ป่วยต้องนั่งพักอย่างน้อย 5 นาทีในห้องที่สงบเงียบ แขนข้างที่วัดต้องวางอยู่ในระดับเดียวกับหัวใจ ไม่ดื่มเครื่องดื่มที่มีคาเฟอีนหรือสูบบุหรี่ก่อนทำการวัดอย่างน้อย 30 นาที และสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับคนอ้วนคือ ต้องใช้ผ้าพันแขน (Cuff) ขนาดใหญ่พิเศษที่เหมาะสมกับรอบวงแขน เนื่องจากหากใช้ผ้าพันแขนขนาดเล็กเกินไปสำหรับคนแขนใหญ่ จะส่งผลให้ค่าความดันโลหิตที่วัดได้สูงเกินจริง (Overestimation) เสมอ

2. การบันทึกความดันโลหิตนอกสถานพยาบาล

แพทย์อาจแนะนำให้ทำ การตรวจวัดความดันโลหิตที่บ้าน (Home Blood Pressure Monitoring - HBPM) หรือใช้เครื่องวัดความดันโลหิตแบบติดตัว 24 ชั่วโมง (Ambulatory Blood Pressure Monitoring - ABPM) เพื่อประเมินค่าเฉลี่ยความดันที่แท้จริงในชีวิตประจำวัน และตรวจหาภาวะความดันโลหิตที่ไม่ลดลงในช่วงเวลานอนหลับ (Non-dipping Blood Pressure Profile) ซึ่งพบได้บ่อยในคนอ้วนที่มีภาวะหยุดหายใจขณะหลับ

3. การตรวจทางห้องปฏิบัติการเพื่อหาปัจจัยร่วมและความเสียหายของอวัยวะ

• การตรวจวิเคราะห์ปัสสาวะ (Urinalysis): เพื่อตรวจหาภาวะไข่ขาวรั่วในปัสสาวะ (Microalbuminuria) ซึ่งเป็นสัญญาณเริ่มต้นของโรคไตจากความดันโลหิตสูง
• การตรวจเคมีในเลือด (Blood Chemistry): ตรวจระดับครีอะตินีน (Creatinine) และคำนวณอัตราการกรองของไต (eGFR) ตรวจระดับกรดยูริก และตรวจระดับเกลือแร่ (Electrolytes) ในร่างกาย
• การตรวจระดับไขมันและน้ำตาลในเลือด: Fasting Blood Glucose, HbA1c และ Lipid Profile (Cholesterol, TG, HDL, LDL) เพื่อประเมินความเสี่ยงต่อกลุ่มอาการเมตาบอลิก (Metabolic Syndrome)
• การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (Electrocardiogram - ECG): เพื่อประเมินภาวะกล้ามเนื้อหัวใจห้องล่างซ้ายโต (Left Ventricular Hypertrophy - LVH) จากการแบกรับแรงดันสูงเป็นเวลานาน

วิธีรักษาและพยาบาลที่บ้าน: ลดความดันโลหิตโดยไม่ใช้ยา

สำหรับผู้ป่วยที่มีระดับความดันโลหิตสูงในระยะเริ่มต้นหรือระยะที่ 1 ที่ยังไม่มีข้อบ่งชี้ของการสูญเสียการทำงานของอวัยวะเป้าหมาย แพทย์มักแนะนำให้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพอย่างเข้มข้น (Intensive Lifestyle Modification) เป็นเวลา 3 ถึง 6 เดือน ซึ่งสามารถลดระดับความดันโลหิตได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยไม่ต้องพึ่งพายาเคมี

1. กลยุทธ์การลดน้ำหนักตัวทางคลินิก (Clinical Weight Loss Strategy)

เป้าหมายการลดน้ำหนักที่เป็นรูปธรรมและปลอดภัยคือ การลดน้ำหนักลงร้อยละ 5 ถึง 10 ของน้ำหนักตัวเริ่มต้น ภายในระยะเวลา 6 เดือน โดยทั่วไปแล้ว การลดน้ำหนักตัวลงทุกๆ 1 กิโลกรัม จะช่วยลดความดันโลหิตตัวบนลงได้ประมาณ 1 mmHg การลดน้ำหนักอย่างถูกวิธีต้องมุ่งเน้นไปที่การลดมวลไขมัน (Fat Mass) และรักษามวลกล้ามเนื้อ (Muscle Mass) เอาไว้

2. หลักการปรับโภชนาการแบบแดช (DASH Diet) ร่วมกับการจำกัดโซเดียม

แนวทางการรับประทานอาหารแบบ DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension) ได้รับการยอมรับในทางการแพทย์ทั่วโลกว่าสามารถลดความดันโลหิตได้อย่างมีประสิทธิภาพเทียบเท่ากับการใช้ยาควบคุมความดัน 1 ชนิด โดยมีหลักเกณฑ์การปฏิบัติดังนี้

• การบริโภคผักและผลไม้สดเพิ่มขึ้น: เน้นผักใบเขียว ผลไม้รสหวานน้อยที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุโพแทสเซียม (Potassium) เช่น กล้วย ส้ม อะโวคาโด และฝรั่ง (โพแทสเซียมมีบทบาทสำคัญในการช่วยขับโซเดียมออกทางปัสสาวะและช่วยคลายตัวของหลอดเลือด)
• การเปลี่ยนมาทานคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน: เลือกรับประทานข้าวกล้อง ข้าวซ้อมมือ ขนมปังโฮลวีต และธัญพืชไม่ขัดสี เพื่อรักษาระดับน้ำตาลในเลือดให้คงที่และลดภาวะดื้อต่ออินซูลิน
• การจำกัดปริมาณโซเดียมอย่างเข้มงวด: จำกัดการบริโภคโซเดียมไม่เกิน 2,000 มิลลิกรัมต่อวัน (เทียบเท่ากับเกลือแกงประมาณ 1 ช้อนชา หรือน้ำปลา/ซีอิ๊วไม่เกิน 3 ถึง 4 ช้อนชาต่อวัน) หลีกเลี่ยงอาหารแปรรูป บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป อาหารกระป๋อง ขนมขบเคี้ยว และซอสปรุงรสชนิดต่างๆ
• การเลือกโปรตีนไขมันต่ำ: เน้นเนื้อปลา (อุดมไปด้วยกรดไขมันโอเมก้า-3) อกไก่ไม่ติดหนัง และเต้าหู้ หลีกเลี่ยงเนื้อสัตว์ติดมันและเนื้อสัตว์แปรรูป เช่น ไส้กรอก กุนเชียง เบคอน
• เลือกผลิตภัณฑ์นมไขมันต่ำหรือปราศจากไขมัน (Low-fat Dairy Products): เพื่อรับแคลเซียมซึ่งมีส่วนช่วยในการควบคุมความดันโลหิต

3. สรีรวิทยาของการออกกำลังกายสำหรับผู้มีภาวะอ้วนและความดันโลหิตสูง

การออกกำลังกายช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นของหลอดเลือดและลดแรงต้านทานของหลอดเลือดส่วนปลาย โดยมีข้อแนะนำจำเพาะดังนี้

• การออกกำลังกายแบบคาร์ดิโอ (Aerobic Exercise): แนะนำกิจกรรมที่มีแรงกระแทกต่ำต่อข้อต่อ เช่น การเดินเร็ว (Brisk Walking) การปั่นจักรยานอยู่กับที่ การว่ายน้ำ หรือการออกกำลังกายในน้ำ ทำอย่างต่อเนื่องอย่างน้อย 30 ถึง 45 นาทีต่อวัน สัปดาห์ละ 5 วัน (รวมไม่ต่ำกว่า 150 นาทีต่อสัปดาห์)
• การออกกำลังกายแบบแรงต้าน (Resistance Training): ทำควบคู่สัปดาห์ละ 2 วันเพื่อสร้างมวลกล้ามเนื้อ ช่วยเพิ่มอัตราการเผาผลาญพลังงานพื้นฐานและเพิ่มความไวต่ออินซูลิน แต่ควรใช้แรงต้านระดับเบาถึงปานกลางและหลีกเลี่ยงการกลั้นหายใจขณะออกแรงเบ่ง (Valsalva Maneuver) เนื่องจากจะทำให้ความดันโลหิตพุ่งสูงขึ้นฉับพลัน

ข้อควรระวังสำคัญทางการแพทย์และสิ่งที่ไม่ควรทำเด็ดขาด

ในการพยายามลดน้ำหนักเพื่อลดความดันโลหิต มีข้อห้ามทางหลักวิชาการแพทย์ที่รุนแรงและต้องระมัดระวังอย่างสูงสุดดังต่อไปนี้

การป้องกันและการเสริมสร้างสุขภาพในระยะยาวสำหรับครอบครัวและกุมารเวชศาสตร์

การป้องกันภาวะความดันโลหิตสูงและโรคอ้วนควรเริ่มต้นตั้งแต่วัยเด็กและสร้างรากฐานพฤติกรรมสุขภาพที่ดีภายในครอบครัว โดยเฉพาะการดูแลเด็กที่มีภาวะน้ำหนักตัวเกินและโรคอ้วนในเด็ก (Pediatric Obesity) เพื่อไม่ให้พัฒนากลายเป็นโรคเรื้อรังในอนาคต

• ปรับเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมด้านอาหารในบ้าน: งดการซื้อเครื่องดื่มเติมน้ำตาล (Sugar-Sweetened Beverages) น้ำอัดลม และขนมขบเคี้ยวเข้ามาเก็บไว้ในบ้าน ปรับพฤติกรรมให้ทุกคนในครอบครัวรับประทานอาหารปรุงสุกสะอาดจากวัตถุดิบธรรมชาติร่วมกัน
• การจำกัดเวลาการใช้งานหน้าจอ (Screen Time Restriction): แนะนำให้เด็กจำกัดเวลาดูโทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ หรือสมาร์ทโฟนไม่เกิน 1 ถึง 2 ชั่วโมงต่อวัน เพื่อเพิ่มโอกาสในการมีกิจกรรมทางกายและลดพฤติกรรมเนือยนิ่ง (Sedentary Behavior)
• การนอนหลับพักผ่อนที่เพียงพอและเป็นเวลา: การนอนหลับน้อยกว่าเกณฑ์ที่เหมาะสมในแต่ละช่วงวัยมีส่วนสัมพันธ์โดยตรงกับการหลั่งฮอร์โมนเกรลิน (Ghrelin) ที่กระตุ้นความหิว และลดฮอร์โมนเลปติน (Leptin) ที่ควบคุมความอิ่ม ส่งผลให้เกิดโรคอ้วนและความดันโลหิตสูงตามมา
• การตรวจสุขภาพประจำปี: ในเด็กที่มีภาวะอ้วนตั้งแต่อายุ 3 ปีขึ้นไป กุมารแพทย์แนะนำให้รับการตรวจวัดความดันโลหิตเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจร่างกายประจำปีทุกครั้งโดยใช้สายพันแขนที่ถูกต้องตามสัดส่วนร่างกายเด็ก

ตารางสรุปแผนปฏิบัติการสำหรับผู้ป่วยและผู้ปกครอง (Patient and Family Actionable Checklist)

เพื่อให้นำไปปฏิบัติจริงได้อย่างเป็นรูปธรรม ต่อไปนี้คือตารางตรวจสอบพฤติกรรมสุขภาพประจำวันเพื่อลดน้ำหนักและลดความดันโลหิตอย่างปลอดภัย

บทสรุปทางการแพทย์ในการจัดการภาวะ ความดันโลหิตสูงในคนอ้วน: วิธีลดน้ำหนัก และการปรับโภชนาการเพื่อลดความดันโลหิตโดยไม่พึ่งพายานั้น ต้องอาศัยวินัยและการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมอย่างยั่งยืนถาวร หากผู้ป่วยสามารถปฏิบัติตามแนวทางการรับประทานอาหารแบบ DASH ควบคู่ไปกับการควบคุมโซเดียมและออกกำลังกายอย่างเหมาะสม ไม่เพียงแต่ระดับความดันโลหิตจะลดลงจนเกือบเป็นปกติเท่านั้น แต่ยังเป็นการลดโอกาสในการเกิดโรคเบาหวาน โรคหัวใจขาดเลือด และโรคหลอดเลือดสมองได้อย่างสมบูรณ์ ส่งผลให้มีสุขภาวะที่ดีและมีอายุขัยที่ยืนยาวอย่างมีคุณภาพต่อไป