วิธีดูแลคนป่วยที่บ้านและมาตรการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อในครอบครัว ไม่ให้ติดกันยกบ้าน

เวลาที่คนในบ้านเริ่มมีอาการป่วย ไม่ว่าจะเป็นไข้หวัดใหญ่ โควิด หรือโรคทางเดินหายใจอื่นๆ สิ่งที่คนเป็นหมอมักจะได้ยินบ่อยเวลาคนไข้มาหาที่คลินิกคือ ความกังวลว่าจะเอาเชื้อไปติดคนอื่นๆ ในบ้าน โดยเฉพาะเด็กเล็กและผู้สูงอายุ การรู้เรื่องมาตรการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อภายในครอบครัวจึงเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะบ้านควรเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับการพักฟื้น แต่ถ้าเราจัดการไม่ดี บ้านก็อาจจะกลายเป็นแหล่งเพาะเชื้อชั้นดีได้เช่นกัน

แยกตัวคนป่วยออกจากสมาชิกคนอื่นในบ้านอย่างไรดี?

หัวใจสำคัญที่สุดของการตัดวงจรการแพร่เชื้อคือการสร้างระยะห่าง ถ้าเป็นไปได้ควรจัดให้คนป่วยนอนพักผ่อนในห้องนอนส่วนตัวแยกจากคนอื่นเด็ดขาด ปิดประตูห้องให้มิดชิด และถ้าบ้านมีห้องน้ำส่วนตัวสำหรับคนป่วยโดยเฉพาะจะดีมาก แต่ถ้าไม่มีความจำเป็นต้องใช้ห้องน้ำร่วมกัน ให้ใช้วิธีทำความสะอาดพื้นผิวสัมผัสด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อทุกครั้งหลังคนป่วยใช้งานเสร็จ เพื่อความปลอดภัยของทุกคนในบ้าน

เทคนิคการใส่หน้ากากอนามัยและการล้างมืออย่างถูกวิธีเมื่อต้องดูแลใกล้ชิด

แม้ว่าเราจะพยายามแยกตัวคนป่วยแล้ว แต่บางครั้งก็ยังต้องมีการเข้าไปส่งข้าวส่งน้ำหรือดูแลใกล้ชิด ในจุดนี้สิ่งที่เราต้องทำร่วมกันคือการใส่หน้ากากอนามัยตลอดเวลาทั้งตัวคนป่วยและผู้ดูแล นอกจากนี้การล้างมือบ่อยๆ ด้วยสบู่และน้ำสะอาด หรือการใช้เจลแอลกอฮอล์ทุกครั้งหลังสัมผัสสิ่งของร่วมกับคนป่วย ถือเป็นมาตรการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อมืออาชีพที่ได้ผลจริงและทำได้ง่ายที่สุด

จัดการของใช้ส่วนตัวและเสื้อผ้าของคนป่วยแบบไหนไม่ให้เชื้อแพร่?

เชื้อโรคหลายชนิดสามารถเกาะอยู่ตามพื้นผิวหรือผ้าได้นานพอสมควร ดังนั้น จาน ชาม ช้อน ส้อม และแก้วน้ำของคนป่วย ควรแยกซักล้างทำความสะอาดต่างหากด้วยน้ำยาล้างจานและผึ่งให้แห้งในที่ที่มีแสงแดดส่องถึง สำหรับเสื้อผ้า ผ้าปูที่นอน และผ้าขนหนูของคนป่วย ควรแยกซักด้วยน้ำร้อนหรือผงซักฟอกตามปกติ ไม่ควรนำไปสะสมกองรวมไว้กับเสื้อผ้าของคนอื่นในบ้าน และผู้ดูแลควรสวมถุงมือทุกครั้งที่ต้องเก็บผ้าเหล่านี้ไปซัก

วิธีทำความสะอาดบ้านและจุดสัมผัสร่วมเพื่อความปลอดภัยของทุกคน

ลูกบิดประตู สวิตช์ไฟ รีโมตทีวี ราวบันได และโต๊ะทานข้าว คือจุดเสี่ยงอันดับต้นๆ ที่เชื้อโรคจากคนป่วยจะถูกส่งต่อมือสู่มือ เราควรใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคหรือแอลกอฮอล์เช็ดทำความสะอาดจุดสัมผัสเหล่านี้อย่างน้อยวันละสองครั้ง พร้อมทั้งเปิดหน้าต่างระบายอากาศภายในบ้านให้อากาศถ่ายเทสะดวกอยู่เสมอ แสงแดดและอากาศบริสุทธิ์ช่วยลดปริมาณเชื้อโรคในบ้านลงได้มากทีเดียว

สัญญาณเตือนแบบไหนที่แปลว่าอาการเริ่มแย่และต้องรีบพาไปโรงพยาบาล?

นอกจากการดูแลป้องกันไม่ให้คนอื่นติดเชื้อแล้ว การเฝ้าระวังอาการของคนป่วยก็สำคัญไม่แพ้กัน หากดูแลอยู่ที่บ้านแล้วพบว่ามีอาการเหล่านี้ เช่น หายใจลำบาก หายใจหอบเหนื่อย เจ็บแน่นหน้าอกตลอดเวลา ซึมลงปลุกไม่ค่อยตื่น หรือริมฝีปากเริ่มเขียวคล้ำ นี่ไม่ใช่เวลาที่จะรักษาตัวต่อที่บ้านอีกต่อไป แต่ควรติดต่อโรงพยาบาลเพื่อพาไปพบแพทย์โดยด่วนเพื่อรับการรักษาที่ทันท่วงที