เจ็บข้อมือจากการเล่นกีฬา: สัญญาณเตือนที่นักกีฬาไม่ควรมองข้าม

ทำไมเล่นกีฬาที่ใช้ข้อมือเยอะๆ ถึงบาดเจ็บง่าย

หลายครั้งที่คนไข้เดินเข้ามาปรึกษาด้วยอาการปวดข้อมือเรื้อรัง มักจะเป็นกลุ่มที่ชื่นชอบกีฬาประเภทใช้ไม้แร็กเกต อย่างแบดมินตัน เทนนิส หรือแม้แต่คนที่ชอบยกเวทหนักๆ ข้อมือเป็นข้อต่อที่ซับซ้อนและรับภาระหนักมากครับ เพราะต้องรองรับทั้งแรงกระแทก แรงเหวี่ยง และการบิดหมุนซ้ำๆ หากเราจัดท่าทางไม่ถูกต้อง หรือหักโหมจนเกินไป เส้นเอ็นและกล้ามเนื้อรอบข้อมือจะเริ่มประท้วงด้วยความเจ็บปวด

จุดสังเกตว่าข้อมือกำลังอักเสบหรือบาดเจ็บ

การบาดเจ็บจากการเล่นกีฬาประเภทใช้ข้อมืออย่างหนัก มักไม่ได้เกิดขึ้นแบบฉับพลันเสมอไป แต่มักเริ่มจากการเตือนเบาๆ ก่อน หากสังเกตอาการเหล่านี้ ควรต้องระวังเป็นพิเศษ:

• อาการปวดแปลบเวลาสะบัดข้อมือหรือจับไม้แร็กเกต
• ข้อมือมีอาการบวมหรือรู้สึกอุ่นเมื่อสัมผัส
• ความรู้สึกเหมือนมีเสียงดังคลิกหรือขัดในข้อเวลาขยับ
• กำลังการยึดจับของมือลดลง หรือหยิบจับของหลุดมือบ่อย

วิธีปฐมพยาบาลเบื้องต้นเมื่อเริ่มปวดข้อมือ

เมื่อรู้สึกว่าข้อมือเริ่มประท้วง สิ่งแรกที่ต้องทำคือหยุดพักกิจกรรมที่ใช้ข้อมือทันที อย่าฝืนเล่นต่อเด็ดขาด การพักคือยาที่ดีที่สุดในช่วง 24-48 ชั่วโมงแรก ให้ใช้หลักการ R.I.C.E คือพักการใช้งาน ประคบเย็นเพื่อลดอาการอักเสบในช่วงที่เพิ่งบาดเจ็บ ใช้ผ้าพันยืดพยุงไว้ไม่ให้ขยับมากเกินไป และพยายามยกข้อมือให้สูงกว่าระดับหัวใจเพื่อลดอาการบวม

ทำไมการปรับเทคนิคและอุปกรณ์ถึงสำคัญ

การบาดเจ็บส่วนใหญ่เกิดจากการใช้ท่าทางที่ผิดซ้ำๆ หรือขนาดของอุปกรณ์ไม่พอดีกับมือเรา การปรับขนาดด้ามไม้แร็กเกตให้พอดีกับอุ้งมือ หรือการปรับเทคนิคการตีลูกให้ใช้แรงจากหัวไหล่และลำตัวช่วยแทนการเกร็งข้อมือเพียงอย่างเดียว จะช่วยลดภาระที่ตกอยู่กับเส้นเอ็นข้อมือได้อย่างมหาศาลครับ

เมื่อไหร่ที่ต้องเลิกซื้อยามาทาเองแล้วมาพบหมอ

หากดูแลตัวเองเบื้องต้นตามวิธีข้างต้นแล้วอาการปวดไม่ดีขึ้นภายใน 1-2 สัปดาห์ หรือเริ่มมีอาการปวดร้าวลงไปที่นิ้วมือ มีอาการชาเหมือนไฟช็อต หรือข้อมือเริ่มเสียรูปทรงผิดปกติ ให้สันนิษฐานว่าอาจมีการอักเสบของเส้นเอ็นรุนแรง หรืออาจเกิดภาวะพังผืดกดทับเส้นประสาท ซึ่งการปล่อยไว้จะทำให้รักษาได้ยากขึ้น และอาจส่งผลเสียต่อการเล่นกีฬาในระยะยาว