ลูกเรียนไม่เก่ง หรือมีความบกพร่องทางการเรียนรู้ (LD): หมอมีวิธีสังเกต

ช่วงเวลาที่ลูกไปโรงเรียนแล้วผลการเรียนไม่ค่อยสู้ดีนัก หรือคุณครูเริ่มทักว่าน้องตามเพื่อนไม่ทัน หลายครอบครัวมักจะคิดว่าลูกเกียจคร้านหรือไม่ตั้งใจเรียน แต่อยากให้คุณพ่อคุณแม่ลองหยุดคิดสักนิดแล้วมองลึกลงไปอีกหน่อย เพราะบางครั้งปัญหาที่ลูกต้องเผชิญอาจไม่ใช่เรื่องของความพยายาม แต่เป็นเรื่องของ ความบกพร่องทางการเรียนรู้ หรือที่เรารู้จักกันในชื่อย่อว่าโรค LD ซึ่งเป็นภาวะที่สมองทำงานประมวลผลข้อมูลบางอย่างแตกต่างจากเด็กทั่วไป

สัญญาณเตือนแบบไหนที่บอกว่าลูกอาจไม่ได้แค่ขี้เกียจ

ในฐานะหมอเด็กและคุณหมอที่ดูแลด้านพัฒนาการ มักจะเจอคุณพ่อคุณแม่พาลูกมาปรึกษาด้วยความกังวลว่าทำไมสอนการบ้านทีไรเป็นต้องทะเลาะกันทุกที ลูกจำตัวหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือตกหล่น หรือจำสระไม่ได้เลยแม้จะสอนซ้ำมาเป็นร้อยรอบ อาการเหล่านี้ไม่ใช่ความผิดปกติทางสติปัญญา เพราะเด็กกลุ่มนี้มักจะมีระดับสติปัญญาหรือไอคิวปกติหรือสูงกว่าปกติด้วยซ้ำ แต่ความยากของเขาอยู่ที่การแปลผลข้อมูลในสมอง

แยกย่อยปัญหาให้ชัดเจน: ลูกเราเข้าข่ายแบบไหน

ความบกพร่องทางการเรียนรู้ไม่ได้มีแค่เรื่องอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้อย่างเดียวนะครับ แต่แบ่งออกเป็นด้านหลักๆ ที่เราต้องสังเกตให้ดี เพื่อจะได้ช่วยเหลือให้ถูกจุด

อ่านหนังสือยากและสับสนตัวอักษร

กลุ่มนี้จะมีปัญหาเรื่องการอ่านคำหรือประโยค ตัวหนังสือมักจะสลับกัน เช่น อ่านคำว่า 'กิน' เป็น 'กน' หรืออ่านคำว่า 'รถ' เป็น 'รส' มองเห็นตัวอักษรพยัญชนะคล้ายกันเป็นเรื่องยาก และมักจะอ่านช้า สะกดคำไม่ค่อยได้ ทำให้ไม่อยากหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเอาเสียเลย

เขียนหนังสือไม่เป็นคำและกล้ามเนื้อมือเกร็ง

บางคนอ่านพอได้ แต่พอให้จับดินสอเขียนตามคำบอกหรือคัดลายมือ จะกลายเป็นเรื่องยากลำบากทันที เขียนตัวหนังสือกลับหัวกลับหาง เว้นวรรคผิดๆ ถูกๆ ลายมืออ่านยากมาก และมักจะบ่นว่าปวดมือเมื่อต้องเขียนอะไรยาวๆ

คำนวณเลขไม่ได้และไม่เข้าใจเรื่องค่าของจำนวน

เด็กบางคนเก่งภาษา แต่อ่านโจทย์เลขแล้วมึนตึ๊บ จำสูตรคูณไม่ได้ บวก ลบ คูณ หาร สลับเครื่องหมาย หรือไม่เข้าใจค่าของตัวเลขว่าอันไหนมากกว่าน้อยกว่า ทำให้วิชาคณิตศาสตร์กลายเป็นฝันร้ายของพวกเขา

วิธีดูแลและช่วยเหลือจากคนรอบข้าง

เมื่อรู้ว่าลูกเผชิญกับภาวะนี้ สิ่งแรกที่ต้องทำคือการทำความเข้าใจและยอมรับร่วมกันว่านี่ไม่ใช่ความผิดของเด็ก การทำโทษหรือบังคับเคี่ยวเข็ญหนักๆ จะยิ่งทำให้เด็กสูญเสียความมั่นใจและเครียดจนไม่อยากไปโรงเรียน การพาไปพบแพทย์เพื่อตรวจประเมินอย่างละเอียดจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุด

การปรับการเรียนการสอนที่บ้านและโรงเรียนต้องอาศัยความใจเย็น ลองเปลี่ยนจากการให้ลูกอ่านตัวหนังสือเยอะๆ มาเป็นการฟังเสียงหรือใช้สื่อการเรียนรู้ที่เป็นรูปภาพ ใช้เวลาสั้นๆ แต่ทำสม่ำเสมอ และที่สำคัญที่สุดคือต้องค้นหาจุดเด่นอื่นๆ ของลูก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องศิลปะ ดนตรี หรือกีฬา แล้วส่งเสริมให้เขาภูมิใจในตัวเอง เพราะเด็กที่มีภาวะนี้สามารถเติบโตไปใช้ชีวิตและประสบความสำเร็จได้ไม่แพ้เด็กทั่วไปเลยครับ