ทำไมเราถึงกลัวการถูกทอดทิ้ง ทั้งที่ไม่มีใครอยากเดินหนีไป?

เวลาที่คนที่เรารักเริ่มเงียบหายไป ไม่ตอบข้อความ หรือดูเปลี่ยนไปนิดหน่อย หลายคนอาจจะเคยรู้สึกใจหวิวๆ เหมือนมีก้อนอะไรมาจุกที่คอ หายใจไม่ทั่วท้อง และมีความคิดฟุ้งซ่านแล่นเข้ามาในหัวว่า เขากำลังจะเบื่อเรา กำลังจะทิ้งเราไปใช่ไหม อาการแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด และคุณไม่ได้กำลังคิดมากไปเอง แต่มันคือร่องรอยของความกลัวการถูกทอดทิ้งที่ฝังรากลึกอยู่ในใจ

ความกลัวการถูกทอดทิ้ง คืออะไรกันแน่ในมุมมองจิตวิทยา?

ในทางจิตวิทยา ความกลัวการถูกทอดทิ้ง หรือที่เรียกกันว่า Abandonment Issue คือแผลใจรูปแบบหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกไม่มั่นคงปลอดภัยในความสัมพันธ์ ลึกๆ แล้วเรากลัวการถูกปฏิเสธ กลัวการถูกมองว่าไม่มีค่า จนต้องคอยระแวดระวังอยู่ตลอดเวลาว่าคนข้างกายจะเดินจากไปเมื่อไหร่ ความรู้สึกนี้มักไม่ได้เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ในปัจจุบันแค่เพียงอย่างเดียว แต่มักจะมีรากเหง้ามาจากประสบการณ์ในวัยเด็ก หรือความสัมพันธ์ครั้งเก่าที่เคยเจ็บปวดมา

สัญญาณเตือนภัย: แบบนี้ใช่ไหมที่เรากำลังเผชิญอยู่?

แผลใจเรื่องนี้มักแสดงออกมาผ่านพฤติกรรมที่เราบางทีก็เผลอทำลงไปโดยไม่รู้ตัว เพื่อปกป้องตัวเองไม่ให้ถูกทิ้ง ลองสังเกตตัวเองดูว่ามีพฤติกรรมเหล่านี้บ่อยแค่ไหน

• ยอมตามใจทุกอย่างแม้ตัวเองจะลำบาก: กลัวว่าถ้าขัดใจแล้วเขาจะไม่รัก เลยเลือกที่จะเงียบและยอมรับทุกอย่าง
• เช็กมือถือหรือตามติดแจ: ต้องรู้ให้ได้ว่าเขาอยู่ไหน ทำอะไร กับใคร เพื่อความสบายใจชั่วคราว
• ทดสอบความรักของอีกฝ่าย: แกล้งทำเป็นงอน เดินหนี หรือพูดจาผลักไส เพื่อดูว่าเขาจะตามง้อเราจริงไหม
• ระแวงเก่งจนเกินเหตุ: แค่เขาตอบช้าหน่อยก็คิดไปไกลว่าหมดรัก หรือแอบไปมีคนอื่นแล้ว

ปมในวัยเด็กและอดีตที่คอยตามหลอกหลอน

เวลาที่เราเจอสถานการณ์ที่กระตุ้นให้กลัว สมองส่วนอารมณ์จะทำงานทันทีโดยไม่รอเหตุผล สมองจะดึงเอาภาพจำในอดีต ไม่ว่าจะเป็นการที่คุณพ่อคุณแม่เคยทิ้งให้อยู่คนเดียว การถูกบูลลี่ในวัยเรียน หรือการอกหักอย่างรุนแรงในอดีต มาทับซ้อนกับปัจจุบัน ทำให้เรามองสถานการณ์ตอนนี้ผ่านแว่นตาสีเทาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ทั้งที่คนคนปัจจุบันอาจไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเราเลย

วิธีโอบกอดและเยียวยาหัวใจตัวเองให้หายกลัว

การจะก้าวข้ามความรู้สึกนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายและต้องใช้เวลา แต่เราสามารถค่อยๆ ฝึกฝนเพื่อสร้างความมั่นคงจากภายในได้ด้วยวิธีเหล่านี้

หยุดและตั้งสติเมื่อความกลัวเริ่มทำงาน

เวลาที่ใจเริ่มสั่นและมีความคิดลบๆ วิ่งเข้ามา ให้หยุดหายใจลึกๆ แล้วบอกตัวเองว่านี่คือความกลัวจากอดีต ไม่ใช่ความจริงในปัจจุบัน แยกแยะให้ออกระหว่างความรู้สึกกับข้อเท็จจริง

สื่อสารความรู้สึกออกไปตรงๆ แทนการใช้อารมณ์

แทนที่จะระเบิดใส่ หรือประชดประชัน ลองเปลี่ยนมาใช้การพูดคุยด้วยความเปราะบาง เช่น บอกเขาตรงๆ ว่า ตอนนี้รู้สึกไม่มั่นคงเลย ขอแค่กอดหรือคำยืนยันหน่อย การพูดแบบนี้จะช่วยให้อีกฝ่ายเข้าใจและเข้ามาโอบอุ้มความรู้สึกเราได้ดีกว่า

สร้างความสุขด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพาใครร้อยเปอร์เซ็นต์

คนเรามักกลัวการสูญเสียเพราะเอาคุณค่าทั้งหมดไปผูกไว้กับคนอื่น ลองหันกลับมาดูแลตัวเอง ทำกิจกรรมที่ชอบ ใช้เวลากับเพื่อนฝูง หรือมีความสุขกับการอยู่คนเดียวให้ได้ เพื่อพิสูจน์ให้ใจตัวเองเห็นว่า ต่อให้ไม่มีใคร เราก็ยังดูแลตัวเองได้และมีคุณค่าในตัวเองเสมอ