ทำไมเวลาเจอหมอถึงมีอาการใจสั่นและเหงื่อออกขณะพบแพทย์

ทำไมถึงรู้สึกใจสั่นและเหงื่อซึมทุกครั้งที่นั่งหน้าห้องตรวจ

เชื่อไหมว่าคนไข้หลายคนที่เดินเข้ามาปรึกษาหมอในห้องตรวจ มักจะมีอาการแปลกๆ ที่ไม่ใช่เรื่องของโรคทางกายโดยตรง แต่เป็นความรู้สึกประหม่า กังวล หรือใจสั่นจนเหงื่อออกมือ ทั้งที่จริงๆ แล้วเราแค่มารับการรักษาตามปกติ อาการเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องผิดปกติหรือน่าอายแต่อย่างใด แต่มันคือปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายที่เกิดขึ้นจากความตื่นเต้นที่ควบคุมไม่ได้

กลไกความตื่นเต้นที่เปลี่ยนไปเป็นอาการใจสั่น

เมื่อร่างกายรู้สึกถึงความกดดัน ไม่ว่าจะเป็นการกังวลเรื่องผลตรวจ การกลัวเข็ม หรือแม้แต่ความรู้สึกเกร็งเมื่อต้องพูดคุยกับบุคลากรทางการแพทย์ ระบบประสาทอัตโนมัติจะสั่งการให้ร่างกายเข้าสู่โหมดพร้อมรบ ร่างกายจะหลั่งฮอร์โมนอะดรีนาลีนออกมามากกว่าปกติ ซึ่งฮอร์โมนตัวนี้แหละที่ทำหน้าที่ส่งสัญญาณให้หัวใจเต้นเร็วขึ้นแรงขึ้น จนเราสัมผัสได้ถึงอาการใจสั่น และแน่นอนว่าเมื่อหัวใจเต้นแรงขึ้น ร่างกายก็มักจะระบายความร้อนด้วยการขับเหงื่อออกมาตามมือหรือฝ่าเท้าโดยอัตโนมัติ

อาการแบบนี้คือโรคหรือแค่ความกังวลชั่วคราว

ส่วนใหญ่อาการใจสั่นและเหงื่อออกขณะพบแพทย์มักจะเป็นเพียงอาการชั่วคราวที่เกิดจากสถานการณ์ (Situational Anxiety) ซึ่งจะค่อยๆ ดีขึ้นเองเมื่อเราเริ่มพูดคุยและปรับตัวกับบรรยากาศในห้องตรวจได้ อย่างไรก็ตาม หากอาการใจสั่นนั้นมาพร้อมกับความรู้สึกแน่นหน้าอกรุนแรง หายใจลำบาก หรือรู้สึกเหมือนจะเป็นลม นี่อาจเป็นสัญญาณเตือนว่าเราควรแจ้งคุณหมอให้ทราบทันที เพื่อแยกแยะว่าอาการนั้นเกิดจากความวิตกกังวลหรือเป็นปัญหาของระบบหัวใจจริงๆ

วิธีรับมือให้ใจเย็นลงก่อนถึงคิวตรวจ

• ฝึกหายใจเข้าออกช้าๆ: การหายใจลึกๆ จะช่วยส่งสัญญาณให้ระบบประสาทลดการทำงานที่ตื่นตัวเกินไปลง
• จดบันทึกสิ่งที่อยากถามไว้ก่อน: การมีโพยหรือคำถามที่เตรียมมาจะช่วยลดความประหม่า และทำให้เราโฟกัสไปที่ข้อมูลการรักษามากกว่าความกังวลส่วนตัว
• เปิดใจเล่าให้หมอฟัง: หากรู้สึกกังวลมากจริงๆ ไม่ต้องเกรงใจที่จะบอกคุณหมอตรงๆ ว่าวันนี้รู้สึกตื่นเต้น การพูดออกไปจะช่วยให้ความรู้สึกอึดอัดลดลงได้มาก
• หาคนใกล้ชิดมาเป็นเพื่อน: การมีญาติหรือเพื่อนที่ไว้วางใจมาด้วยจะช่วยสร้างความมั่นใจและทำให้บรรยากาศในการพบแพทย์ผ่อนคลายขึ้น

ท้ายที่สุด การมีอาการใจสั่นและเหงื่อออกขณะพบแพทย์ไม่ใช่เรื่องร้ายแรง หมอทุกคนเข้าใจดีและพร้อมที่จะรับฟังและช่วยเหลือ หากเราทำความเข้าใจที่มาที่ไปของอาการนี้ได้ การไปพบแพทย์ในครั้งต่อไปก็จะไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอีกต่อไป