แนวทางการปรับสภาพแวดล้อมในบ้าน

บ้านที่ปลอดภัยเริ่มต้นจากตรงไหน ทำไมเราต้องใส่ใจเรื่องนี้เป็นพิเศษ

เวลาตรวจคนไข้ในวัยผู้ใหญ่และผู้สูงอายุที่คลินิก สิ่งหนึ่งที่หมอมักจะได้ยินบ่อยๆ คือเรื่องอุบัติเหตุภายในบ้าน เช่น สะดุดพรมลื่นล้มในห้องน้ำ หรือเดินชนขอบโต๊ะตอนกลางคืน ซึ่งหลายครั้งความเสียหายไม่ได้จบแค่รอยฟกช้ำ แต่อาจนำไปสู่กระดูกหักและการนอนติดเตียงที่ยาวนาน การมองบ้านเป็นพื้นที่ปลอดภัยจึงไม่ใช่แค่เรื่องความสวยงาม แต่เป็นเรื่องสำคัญทางสุขภาพที่เราควรช่วยกันปรับแก้ก่อนที่จะสายเกินไป

ห้องน้ำพื้นที่เสี่ยงอันดับหนึ่ง ปรับจุดไหนให้ปลอดภัยขึ้น

ห้องน้ำเป็นจุดที่เกิดอุบัติเหตุบ่อยที่สุดในบ้านเนื่องจากพื้นเปียกน้ำและมีความชื้นตลอดเวลา การป้องกันความเสี่ยงสามารถทำได้ไม่ยากโดยเริ่มจากการปรับปรุงพื้นผิวและเพิ่มอุปกรณ์ช่วยพยุง

วิธีติดราวจับและเลือกพื้นกันลื่นให้เหมาะกับทุกคนในบ้าน

• เลือกใช้กระเบื้องที่มีค่าความฝืดสูง: หลีกเลี่ยงกระเบื้องผิวเรียบมันเงาเมื่อโดนน้ำเลือกกระเบื้องผิวด้านที่มีค่า R 10 ขึ้นไป หรือใช้แผ่นกันลื่นปูบริเวณโซนเปียก
• ติดตั้งราวจับให้ถูกตำแหน่ง: ราวจับข้างโถสุขภัณฑ์และในพื้นที่อาบน้ำควรสูงจากพื้นประมาณ 80 ถึง 90 เซนติเมตร และต้องยึดกับผนังปูนให้แน่นหนาพอที่จะรับน้ำหนักตัวได้เต็มที่
• แยกโซนเปียกโซนแห้ง: การกั้นฉากกระจกหรือม่านห้องน้ำช่วยลดปริมาณน้ำที่กระเด็นออกมารบกวนพื้นที่ส่วนแห้งได้มาก

ห้องนอนและทางเดินยามค่ำคืน แสงสว่างสำคัญกว่าที่คิด

หลายคนชอบปิดไฟมืดสนิทเวลานอนเพราะคิดว่าจะหลับสบายขึ้น แต่ในความเป็นจริงเมื่อเราตื่นมาเข้าห้องน้ำกลางดึก สายตาที่ยังปรับรับแสงไม่ทันบวกกับความมืด อาจทำให้เกิดการสะดุดล้มได้ง่าย

จัดระเบียบทางเดินและแสงไฟเพื่อป้องกันอุบัติเหตุตอนดึก

• ติดตั้งไฟส่องสว่างอัตโนมัติ: ใช้หลอดไฟเซ็นเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหวบริเวณทางเดินจากเตียงนอนไปห้องน้ำ เพื่อให้แสงสว่างนวลตาพอดีโดยไม่ต้องลุกไปคลำหา
• เก็บสายไฟให้พ้นทางเดิน: สายชาร์จโทรศัพท์หรือปลั๊กพ่วงไม่ควรพาดผ่านพื้นห้องนอนหรือโถงทางเดินเด็ดขาด
• ปรับความสูงเตียงให้พอดี: ขอบเตียงควรสูงจากพื้นประมาณ 45 ถึง 50 เซนติเมตร เพื่อให้เวลานั่งหย่อนขา เท้าสามารถวางราบกับพื้นได้พอดีโดยไม่ต้องเขย่ง

ครัวและพื้นที่นั่งเล่น จัดของให้หยิบง่ายไม่ต้องเอื้อมหรือก้มต่ำเกินไป

การก้มตัวลงหยิบของในตู้ใต้อ่างล้างจานบ่อยๆ หรือการปีนเก้าอี้เพื่อหยิบของบนชั้นสูง เป็นสาเหตุหลักของอาการปวดหลังและอุบัติเหตุจากการพลัดตกในห้องครัวและห้องนั่งเล่น

เทคนิคจัดเก็บสิ่งของเพื่อลดภาระข้อต่อและกล้ามเนื้อ

• จัดระดับของใช้ตามความถี่ในการหยิบ: ของที่ใช้บ่อยควรเก็บไว้ในระดับสายตาถึงระดับเอว ของที่นานๆ ใช้ทีค่อยเก็บไว้ในชั้นบนสุดหรือล่างสุด
• เคลียร์พื้นที่ทางเดินให้โล่ง: เฟอร์นิเจอร์ในห้องนั่งเล่นไม่ควรวางเกะกะขวางทางเดิน ควรมีระยะห่างระหว่างโซฟาและโต๊ะอย่างน้อย 90 เซนติเมตรเพื่อให้เดินสวนกันได้สะดวก
• เลือกใช้เก้าอี้ที่มีพนักพิงและที่วางแขน: เฟอร์นิเจอร์ที่ดีไม่ควรนิ่มหรือจมจนเกินไปเพราะจะทำให้ลุกขึ้นยืนยากและเสี่ยงต่อการเสียการทรงตัว