ทำไมคนเราถึงต้องการการยอมรับและการเรียกร้องความสนใจมากขนาดนั้น

ทำไมลึกๆ เราถึงอยากให้คนอื่นมองเห็นและยอมรับเรา

เวลาที่หมอตรวจคนไข้ในคลินิก หลายครั้งที่เราพบว่าปัญหาทางกายที่คนไข้บ่นถึง จริงๆ แล้วมีรากฐานมาจากสภาวะทางใจ โดยเฉพาะความต้องการการยอมรับและการเรียกร้องความสนใจ ซึ่งเป็นกลไกธรรมชาติของมนุษย์ที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด เราทุกคนอยากรู้สึกว่าตัวเองมีตัวตน มีค่า และเป็นที่รักของคนรอบข้าง แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่ความต้องการนี้มันมากเกินไปจนกลายเป็นการเรียกร้องที่ผิดจังหวะ หรือกลายเป็นความทุกข์ใจ นั่นคือสัญญาณที่บอกว่าเรากำลังขาดสมดุลบางอย่างอยู่ภายใน

รากเหง้าของความรู้สึกที่ต้องการให้ใครสักคนหันมามอง

ความต้องการการยอมรับและการเรียกร้องความสนใจไม่ใช่เรื่องผิด แต่มักมีที่มาจากหลายปัจจัยที่เราอาจคาดไม่ถึง

• การเติบโตในวัยเด็ก: ใครที่ตอนเด็กไม่ค่อยได้รับคำชม หรือไม่ได้รับความสนใจจากคนใกล้ชิด พอโตขึ้นมักจะโหยหาคำชมหรือการยืนยันจากคนอื่นเพื่อเติมเต็มช่องว่างนั้น
• ความมั่นใจในตัวเองต่ำ: คนที่ไม่สามารถเห็นคุณค่าของตัวเองได้ มักจะมองหาคนอื่นมาเป็นกระจกสะท้อนว่าฉันมีค่าหรือเปล่า ถ้าไม่มีใครมาชมหรือมาให้ความสำคัญ ก็จะรู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่าทันที
• ความเหงาและโดดเดี่ยว: การเรียกร้องความสนใจเป็นวิธีหนึ่งที่คนใช้เพื่อหลีกหนีจากความรู้สึกอ้างว้าง เพียงเพื่อให้รู้สึกว่าอย่างน้อยก็ยังมีคนสนใจในตัวเรา

พฤติกรรมแบบไหนที่เข้าข่ายว่าเรากำลังเรียกร้องความสนใจเกินพอดี

หมอมักเห็นคนไข้แสดงออกผ่านหลายช่องทาง ทั้งทางตรงและทางอ้อม เช่น การทำตัวเป็นคนดราม่าให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่เพื่อให้คนอื่นเข้ามาปลอบ หรือบางคนอาจจะกดดันตัวเองด้วยการทำดีเกินความสามารถเพื่อหวังคำชมเพียงไม่กี่คำ หรือบางกรณีอาจเป็นการแสดงออกถึงอาการเจ็บป่วยทางกายที่ไม่มีสาเหตุแน่ชัด แต่ทำไปเพื่อต้องการให้คนใกล้ชิดหันมาใส่ใจดูแล

วิธีปรับใจให้เลิกโหยหาและกลับมาพึ่งพาตัวเอง

การแก้ไขที่ต้นเหตุต้องเริ่มจากการหันกลับมามองตัวเองก่อน หมอแนะนำแนวทางเหล่านี้เพื่อสร้างความมั่นคงทางใจ

• หัดชื่นชมตัวเองบ้าง: เลิกมองหาคำชมจากคนอื่นเป็นอันดับแรก แต่ลองจดบันทึกสิ่งดีๆ ที่ตัวเองทำสำเร็จในแต่ละวัน แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม
• ยอมรับความเปราะบางของตัวเอง: เราไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบตลอดเวลา การยอมรับว่าวันนี้เราอ่อนแอหรือรู้สึกไม่โอเค คือจุดเริ่มต้นของการได้รับพลังใจที่แท้จริง
• ฝึกใช้เวลาอยู่กับตัวเองให้มีความสุข: เมื่อเราสนุกกับการอยู่คนเดียวได้ ความต้องการคนอื่นมาเติมเต็มจะลดน้อยลง และเราจะมีความสุขกับความสัมพันธ์แบบที่พึ่งพาอาศัยกัน ไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบที่ฝ่ายหนึ่งต้องคอยเรียกร้องอยู่ตลอดเวลา

เมื่อไหร่ที่ควรปรึกษาหมอหรือผู้เชี่ยวชาญ

ถ้าความต้องการการยอมรับและการเรียกร้องความสนใจเริ่มส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวัน เช่น ทะเลาะกับคนรอบข้างบ่อยครั้ง มีความวิตกกังวลสูง หรือซึมเศร้าจนไม่สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ การพูดคุยกับจิตแพทย์หรือนักจิตวิทยาไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่คือการหาคนมาช่วยถอดรหัสความรู้สึก เพื่อให้เรากลับมามีสุขภาพจิตที่เข้มแข็งและเป็นตัวของตัวเองได้อย่างมีความสุขอีกครั้ง