นั่งพิมพ์งานหน้าคอมพิวเตอร์ทั้งวัน พอกดคีย์บอร์ดหรือจับเมาส์แล้วรู้สึกปวดแป๊บๆ ที่โคนนิ้วโป้ง ร้าวขึ้นมาตามข้อข้อมือ หรือบางทีแค่อุ้มลูก หยิบแก้วน้ำ ยกเอกสารหนักๆ ก็รู้สึกตึงข้อมือจนขยับลำบาก อาการเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องปกติที่ควรปล่อยผ่าน แต่เป็นสัญญาณเตือนจากร่างกายว่า เอ็นและข้อต่อข้อมือเริ่มเกิดการอักเสบจากการทำงานเข้าให้แล้ว
ในฐานะหมอที่เจอคนไข้กลุ่มวัยทำงานเดินเข้ามารักษาด้วยอาการปวดข้อมืออยู่บ่อยๆ หมอบอกได้เลยว่าโรคนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับคนที่ยกของหนักเท่านั้น แต่สายออฟฟิศ ช่างฝีมือ หรือคนที่ต้องใช้มือทำอะไรซ้ำๆ ก็เป็นกันเยอะมาก บทความนี้หมอเลยอยากมาชวนคุยแบบเจาะลึกถึงต้นตอว่า ทำไมข้อมือของเราถึงอักเสบได้ และพฤติกรรมแบบไหนบ้างที่กำลังทำร้ายข้อมือโดยไม่รู้ตัว
ทำไมการทำงานถึงทำให้เอ็นและข้อต่อข้อมืออักเสบได้?
ถ้าลองมองดูโครงสร้างของข้อมือ ตัวข้อมือเราเปรียบเสมือนชุมทางสายไฟขนาดใหญ่ มีทั้งเส้นเอ็น เส้นประสาท และหลอดเลือดวิ่งผ่านช่องเล็กๆ บริเวณข้อมือไปจนถึงปลายมือ โดยเฉพาะเส้นเอ็นที่ทำหน้าที่ดึงให้เรากำมือ เกร็งนิ้ว หรือหมุนข้อมือได้
เวลาที่เราขยับมือหรือข้อมือ เส้นเอ็นเหล่านี้จะขยับรูดผ่านปลอกคุ้มเอ็นอยู่ตลอดเวลา หากเราใช้งานข้อมืออย่างถูกวิธีและมีเวลาให้พัก เส้นเอ็นก็จะไม่เป็นอะไร แต่ถ้าเราใช้ข้อมือหนักเกินไป เกร็งค้างไว้ หรือหักข้อมือในมุมที่ไม่เป็นธรรมชาติ เส้นเอ็นจะเกิดการเสียดสีกับปลอกคุ้มเอ็นซ้ำๆ จนเกิดการบอบช้ำ บวม และอักเสบขึ้นมา เมื่ออักเสบแล้ว ช่องทางที่เส้นเอ็นวิ่งผ่านก็จะแคบลง ทำให้ทุกครั้งที่ขยับมือจะรู้สึกปวด ตึง หรือติดขัดนั่นเอง
พฤติกรรมเสี่ยงใกล้ตัว ในชีวิตการทำงานที่ทำร้ายข้อมือโดยไม่รู้ตัว
ลองสังเกตตัวเองดูว่า ในวันทำงานปกติ มีพฤติกรรมเหล่านี้อยู่หรือไม่ เพราะนี่คือต้นเหตุหลักๆ ที่ทำให้ข้อมืออักเสบได้ง่ายขึ้น
การเกร็งข้อมือและกระดกมือค้างไว้ท่าเดิมนานๆ
พฤติกรรมยอดฮิตของสายออฟฟิศคือ การวางมือบนคีย์บอร์ดหรือเมาส์ในลักษณะที่ข้อมือกระดกขึ้น หรือหักข้อมือไปทางซ้าย-ขวาตลอดทั้งวัน การเกร็งข้อมือค้างไว้ในลักษณะนี้นานหลายชั่วโมง จะทำให้เอ็นข้อมือและตึงตัวตลอดเวลา เกิดความเรื้อรังจนนำไปสู่การอักเสบ
การใช้ข้อมือทำท่าเดิมซ้ำซากตลอดวัน
ไม่ว่าจะเป็นการคลิกเมาส์วันละหลายพันครั้ง การบิดข้อมือเพื่อไขนอต การเกร็งข้อมือเพื่อเขียนหนังสือ หรือการกวาดเช็ดถูทำความสะอาด การเคลื่อนไหวซ้ำๆ ในท่าเดิม (Repetitive Motion) จะทำให้เส้นเอ็นไม่มีเวลาพักผ่อนและเกิดการสะสมความเสียหายทีละนิด
การใช้แรงบีบหรือรับแรงสั่นสะเทือนจากเครื่องมือ
สำหรับกลุ่มอาชีพช่าง พนักงานโรงงาน หรือคนที่ใช้เครื่องมือที่มีแรงสั่นสะเทือน เช่น สว่าน เครื่องขัด หรือแม้แต่การตัดแต่งกิ่งไม้ แรงสั่นสะเทือนและความเค้นจากการเกร็งมือจะส่งผ่านไปยังข้อต่อและเส้นเอ็นข้อมือโดยตรง ทำให้เยื่อหุ้มข้อและเอ็นอักเสบได้อย่างรวดเร็ว
ปัจจัยส่วนบุคคลที่เพิ่มโอกาสให้ข้อมืออักเสบง่ายขึ้น
นอกจากรูปแบบการทำงานแล้ว สภาพร่างกายและปัจจัยรอบตัวของแต่ละคนก็มีผลอย่างมาก บางคนทำท่าเดียวกันแต่อาจจะยังไม่อักเสบ ในขณะที่บางคนเริ่มมีอาการปวดอย่างรวดเร็ว เนื่องจากปัจจัยเหล่านี้
สรีระ สภาพร่างกาย และเรื่องของฮอร์โมน
จากสถิติทางการแพทย์ พบว่าผู้หญิงมีโอกาสเกิดโรคเอ็นข้อมืออักเสบ (เช่น โรคเดอ เกอร์แวง หรือ De Quervain's Tenosynovitis) ได้มากกว่าผู้ชาย โดยเฉพาะช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน เช่น ช่วงตั้งครรภ์ หลังคลอดบุตร หรือคุณแม่ที่ต้องอุ้มลูกนานๆ รวมถึงผู้หญิงวัยทอง เนื่องจากระดับฮอร์โมนเอสโตรเจนที่ลดลงส่งผลให้เยื่อหุ้มเอ็นเกิดการอักเสบและบวมได้ง่ายขึ้น
โรคประจำตัวที่ส่งผลต่อการอักเสบของร่างกาย
คนที่มีโรคประจำตัวบางอย่าง เช่น โรคเบาหวาน โรครูมาตอยด์ โรคเกาต์ หรือภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานผิดปกติ จะมีความเสี่ยงสูงกว่าคนทั่วไป เพราะโรคเหล่านี้ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันและเนื้อเยื่อทั่วร่างกาย เกิดการอักเสบได้ง่ายขึ้น รวมถึงการไหลเวียนเลือดบริเวณเส้นเอ็นทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร
การจัดสรีระและสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ไม่ถูกต้อง
โต๊ะทำงานที่สูงหรือต่ำเกินไป เก้าอี้ที่ไม่มีที่ทักแขน หรือการใช้เมาส์และคีย์บอร์ดที่ไม่ได้ออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ (Ergonomics) บังคับให้ร่างกายต้องเกร็งข้อมือเพื่อทำงาน ซึ่งเป็นปัจจัยกระตุ้นชั้นดีที่ทำให้เกิดการบาดเจ็บสะสม
สัญญาณเตือนแบบไหน ที่บอกว่าข้อมือเริ่มรับไม่ไหวแล้ว?
หากเริ่มมีอาการเหล่านี้ แนะนำให้หยุดพักและเริ่มสังเกตตัวเองอย่างจริงจัง
- ปวดระบมบริเวณโคนนิ้วโป้งหรือข้อมือด้านข้าง: โดยเฉพาะเวลาเกร็งนิ้วโป้ง กำมือ หรือบิดข้อมือ
- รู้สึกขัดๆ หรือมีเสียงกึกๆ: เวลาเคลื่อนไหวข้อมือ รู้สึกเหมือนเส้นเอ็นสะดุด ไม่ลื่นไหล
- ข้อมือมีอาการบวม ร้อน หรือกดเจ็บ: แสดงว่ากำลังเกิดการอักเสบในระยะฉับพลัน
- มีอาการชาลงไปที่ฝ่ามือและนิ้วมือ: หากการอักเสบระบาดไปกดทับเส้นประสาท อาจเริ่มมีอาการชาที่นิ้วโป้ง นิ้วชี้ และนิ้วกลางร่วมด้วย
วิธีดูแลและปรับพฤติกรรมเพื่อปกป้องข้อมือ
การรักษาเอ็นและข้อต่อข้อมืออักเสบที่ดีที่สุดคือการแก้ไขที่ต้นเหตุ หากเริ่มมีอาการเล็กน้อย หมอแนะนำให้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมดังนี้
- พักข้อมือเป็นระยะ: ทุกๆ 45-60 นาที ควรหยุดพักการใช้มือ ปล่อยข้อมือตามสบาย หรือยืดเหยียดมือเบาๆ
- จัดกายภาพโต๊ะทำงานใหม่: ปรับระดับความสูงของเก้าอี้ให้แขนท่อนล่างวางขนานกับพื้น ข้อมือไม่กระดกขึ้นหรือหักลงขณะใช้งานคีย์บอร์ด
- ใช้อุปกรณ์เสริมเพื่อสุขภาพ: แผ่นรองข้อมือ หรือเมาส์เพื่อสุขภาพ (Ergonomic Mouse) ช่วยลดมุมการหักของข้อมือได้ดีมาก
- ประคบเย็นเมื่อมีอาการปวดตึง: หากรู้สึกปวดระบมหลังเลิกงาน ให้ใช้ผ้าห่อไขมันน้ำแข็งประคบบริเวณที่ปวดประมาณ 15-20 นาที เพื่อลดการบวมและอักเสบ
อาการปวดข้อมือจากการทำงาน แม้ดูเหมือนไม่ร้ายแรงในระยะแรก แต่หากปล่อยทิ้งไว้จนเรื้อรัง อาจทำให้ปลอกคุ้มเอ็นหนาตัวขึ้นจนขยับไม่ได้ หรือส่งผลเสียต่อการทำงานในระยะยาว หากลองปรับพฤติกรรมแล้วอาการยังไม่ดีขึ้น ควรเข้าพบแพทย์เพื่อตรวจประเมินและรับการรักษาอย่างถูกต้อง