เสียงแหบเรื้อรังในวัยรุ่น: เมื่อกล่องเสียงอักเสบไม่ยอมหายสักที

ช่วงนี้ลูกหลานวัยรุ่นที่บ้านมีอาการเสียงแหบเรื้อรังกันบ้างไหม หลายคนอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาจากการตะโกนเชียร์กีฬา ร้องเพลง หรืออาจจะแค่เป็นหวัดเดี๋ยวก็หาย แต่ถ้าอาการเสียงแหบนี้ลากยาวเป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือนโดยไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น หมออยากให้ลองหันมาสังเกตกันให้ดี เพราะนี่อาจไม่ใช่แค่เสียงแหบธรรมดา แต่อาจเป็นสัญญาณของโรคกล่องเสียงอักเสบเรื้อรังในวัยรุ่นที่กำลังรบกวนชีวิตประจำวันอยู่

เสียงแหบแบบไหนที่เรียกว่าเข้าข่ายกล่องเสียงอักเสบเรื้อรัง

โดยปกติแล้วเวลาที่เราเป็นหวัดหรือใช้เสียงเยอะ กล่องเสียงจะเกิดการระคายเคืองและบวม ทำให้เสียงเปลี่ยนไป แต่หากพักผ่อนและงดใช้เสียงสักสองสามวันอาการก็ควรจะกลับมาเป็นปกติ แต่ในกลุ่มวัยรุ่นที่มีอาการต่อเนื่องยาวนานเกินสามสัปดาห์ขึ้นไป อาการอักเสบนั้นได้เปลี่ยนจากแบบเฉียบพลันกลายเป็นเรื้อรังไปแล้ว เยื่อบุบริเวณสายแท้จริงจะเริ่มหนาตัวขึ้น ขยับได้ไม่เต็มที่ ทำให้เสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่า ลมรั่ว หรือพูดแล้วเหนื่อยแรง

พฤติกรรมสุดฮิตของวัยรุ่นที่ทำร้ายกล่องเสียงโดยไม่รู้ตัว

สาเหตุหลักของโรคกล่องเสียงอักเสบเรื้อรังในวัยรุ่นมักไม่ได้เกิดจากเชื้อโรคเสมอไป แต่ส่วนใหญ่มาจากพฤติกรรมในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นการใช้เสียงที่ผิดวิธี เช่น การะกระแทกเสียง หัวoเราะเสียงดังมากๆ การกรี๊ดร้องในคอนเสิร์ต หรือการต้องพูดคุยแข่งกับเสียงดังรอบข้างเป็นเวลานาน นอกจากนี้พฤติกรรมการสูบบุหรี่ การสูบพอดหรือบุหรี่ไฟฟ้าที่กำลังแพร่ระบาด ก็เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้สารเคมีเข้าไปเผาไหม้และระคายเคืองเนื้อเยื่ออ่อนในกล่องเสียงโดยตรง

กรดไหลย้อนเงียบ ตัวการร้ายที่ชอบแอบทำลายเสียงเด็กวัยรุ่น

อีกหนึ่งสาเหตุที่หมอพบได้บ่อยมากในคลินิกคือโรคกรดไหลย้อน โดยเฉพาะชนิดที่ไม่มีอาการแสบร้อนกลางอกแบบผู้ใหญ่ แต่กรดและน้ำย่อยจากกระเพาะอาหารแอบไหลย้อนขึ้นมาถึงลำคอในเวลากลางคืนขณะนอนหลับ เจ้ากรดตัวนี้จะไปกัดกร่อนเยื่อบุกล่องเสียงและสายเสียงโดยตรง ทำให้ตื่นมาตอนเช้าแล้วเสียงแหบ เจ็บคอ หรือรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรติดอยู่ในคอตลอดเวลา ซึ่งวัยรุ่นมักจะมีพฤติกรรมการกินดึก กินแล้วนอนทันที หรือชอบดื่มน้ำอัดลมและชานมไข่มุก ซึ่งกระตุ้นให้เกิดภาวะนี้ได้ง่ายขึ้น

วิธีดูแลรักษาและปรับพฤติกรรมเพื่อให้เสียงกลับมาใสเหมือนเดิม

การรักษาโรคนี้ต้องอาศัยความร่วมมือของน้องๆ วัยรุ่นค่อนข้างมาก อันดับแรกคือการพักการใช้เสียง งดการกระซิบเพราะการกระซิบยิ่งทำให้สายเสียงทำงานหนักกว่าการพูดปกติเสียอีก การดื่มน้ำเปล่าให้มากๆ เพื่อรักษาความชุ่มชื้นในลำคอ หลีกเลี่ยงอาหารรสจัด น้ำอัดลม และคาเฟอีน รวมถึงการปรับท่านอนและเวลาทานอาหารมื้อเย็นให้ห่างจากเวลานอนอย่างน้อยสามชั่วโมง หากมีอาการภูมิแพ้ร่วมด้วย การรักษาอาการภูมิแพ้ก็ช่วยลดเสมหะและการไอเรื้อรังที่จะไปกระแทกกล่องเสียงได้เช่นกัน

สัญญาณเตือนแบบไหนที่ควรพาวัยรุ่นมาพบแพทย์ทันที

แม้ว่าส่วนใหญ่จะเกิดจากพฤติกรรมการใช้ชีวิต แต่ถ้าหากมีอาการร่วมเหล่านี้ เช่น กลืนลำบาก เจ็บคอมาก น้ำลายไหลเพราะกลืนไม่ลง มีก้อนที่คอโตขึ้น หรือมีเลือดปนออกมากับเสมหะ และอาการเสียงแหบไม่ดีขึ้นเลยหลังการปรับพฤติกรรมเกินหนึ่งเดือน ควรรีบพามาพบแพทย์เฉพาะทางด้านหู คอ จมูก เพื่อส่องกล้องตรวจดูสภาพกล่องเสียงอย่างละเอียด เพราะเราต้องคัดโรคร้ายแรงอื่นๆ ออกไปก่อน และเพื่อจะได้เริ่มต้นรักษาได้อย่างตรงจุดครับ