ปรับโต๊ะทำงานให้ถูกหลัก ลดอาการปวดข้อมือที่คนออฟฟิศต้องเจอ

ทำไมพิมพ์งานทั้งวันแล้วถึงปวดข้อมือจนร้าวไปถึงแขน

หลายคนมักเริ่มต้นวันทำงานด้วยความสดใส แต่พอตกบ่ายกลับเริ่มรู้สึกปวดหนึบที่ข้อมือ บางครั้งก็ลามไปถึงศอกหรือนิ้วมือ อาการเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องปกติที่ปล่อยผ่านได้ เพราะมันคือสัญญาณเตือนว่าเส้นประสาทหรือเส้นเอ็นบริเวณข้อมือของคุณกำลังถูกกดทับจากการวางมือผิดจังหวะซ้ำๆ ตลอดวัน

จัดโต๊ะทำงานอย่างไรให้ข้อมือไม่พัง

การวิเคราะห์การยศาสตร์เพื่อป้องกันอาการปวดข้อมือในสำนักงาน เริ่มต้นง่ายๆ จากการปรับอุปกรณ์รอบตัวให้เหมาะสมกับสรีระ เพื่อให้ข้อมืออยู่ในแนวตรงและผ่อนคลายที่สุด

• ระดับความสูงของโต๊ะและเก้าอี้: ข้อศอกควรทำมุมประมาณ 90-100 องศาขณะวางมือบนแป้นพิมพ์ เพื่อไม่ให้ข้อมือต้องกระดกขึ้นหรือพับลงมากเกินไป
• ตำแหน่งเมาส์และคีย์บอร์ด: ควรวางให้อยู่ในระดับที่หยิบจับได้โดยไม่ต้องเอื้อมไหล่ หรือบิดข้อมือไปด้านข้าง
• องศาของข้อมือ: พยายามให้ข้อมืออยู่ในแนวราบขนานกับพื้น ไม่ควรหักงอขึ้นหรือลงขณะพิมพ์งาน

อุปกรณ์เสริมแบบไหนที่ควรมีติดไว้

หากต้องนั่งหน้าคอมพิวเตอร์เป็นเวลานาน การหาตัวช่วยมาซัพพอร์ตสรีระจะช่วยลดภาระของเส้นเอ็นได้มาก

แผ่นรองข้อมือแบบนิ่มช่วยได้จริงไหม

การใช้แผ่นรองเมาส์ที่มีเจลรองข้อมือ หรือที่รองข้อมือคีย์บอร์ด ช่วยให้ข้อมือมีจุดพัก แต่ต้องระวังอย่าทิ้งน้ำหนักลงบนข้อมือจนจมลงไป เพราะอาจทำให้กดทับเส้นประสาทบริเวณอุโมงค์ข้อมือแทนที่จะช่วยลดอาการปวด

คีย์บอร์ดและเมาส์ตามหลักสรีรศาสตร์เลือกอย่างไร

เมาส์แนวตั้งหรือคีย์บอร์ดแบบแยกส่วน (Split Keyboard) ถูกออกแบบมาให้วางมือในท่าที่ธรรมชาติที่สุด หากใครที่มีอาการปวดเรื้อรัง การลงทุนกับอุปกรณ์เหล่านี้ถือเป็นการป้องกันในระยะยาวที่คุ้มค่า

ท่าบริหารง่ายๆ ทำได้ที่โต๊ะทำงาน

หมอแนะนำให้พักทุก 1 ชั่วโมง โดยใช้วิธีสะบัดข้อมือเบาๆ และการยืดเหยียดเพื่อคลายกล้ามเนื้อปลายแขนที่ตึงจากการเกร็งมือจับเมาส์ การทำท่าหมุนข้อมือช้าๆ จะช่วยกระตุ้นการไหลเวียนเลือดและลดโอกาสเกิดพังผืดที่ข้อมือได้ดี

เมื่อไหร่ที่ควรมาปรึกษาหมอ

หากคุณเริ่มมีอาการชาที่นิ้วโป้ง นิ้วชี้ และนิ้วกลาง โดยเฉพาะในตอนกลางคืนจนต้องตื่นมาสะบัดมือ หรือรู้สึกว่ากำลังของมือเริ่มน้อยลง ถือเป็นสัญญาณว่าอาการอาจรุนแรงถึงขั้นเกิดพังผืดกดทับเส้นประสาท การรีบมาตรวจประเมินจะช่วยให้คุณกลับมาทำงานได้อย่างมีความสุขโดยไม่ต้องพึ่งยาแก้ปวดไปตลอดชีวิต