โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ที่ส่งผลต่อสารคัดหลั่ง: สัญญาณเตือนจากร่างกายที่ไม่อยากให้มองข้าม

เวลามีคนไข้เดินเข้ามาปรึกษาที่ห้องตรวจด้วยเรื่องความผิดปกติของน้องชายหรือน้องสาว ส่วนใหญ่จะเริ่มต้นด้วยความกังวลและอายที่จะเล่า แต่จริงๆ แล้วสารคัดหลั่งที่เปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นสี กลิ่น หรือปริมาณที่มากกว่าปกติ ถือเป็นเสียงสะท้อนสำคัญจากร่างกายที่กำลังบอกว่า มีบางอย่างแปลกปลอมเข้ามาเยือนแล้ว

ในฐานะแพทย์ที่เจอเคสเหล่านี้อยู่เรื่อยๆ อยากชวนมาทำความเข้าใจเรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ที่ส่งผลต่อสารคัดหลั่งกันแบบเคลียร์ชัด เพื่อจะได้สังเกตตัวเองและดูแลรักษาได้อย่างทันท่วงทีก่อนที่เชื้อโรคจะลามไปกันใหญ่

สารคัดหลั่งแบบไหนที่เริ่มไม่ใช่เรื่องปกติแล้ว?

ตามธรรมชาติร่างกายเราจะมีเมือกหรือสารคัดหลั่งเพื่อความชุ่มชื้นอยู่แล้ว แต่ถ้าสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เมื่อไหร่ ขอให้เฉลียวใจไว้ก่อนเลยว่าอาจจะมีเชื้อโรคแอบแฝง:

• สีที่เปลี่ยนไป: จากเดิมที่เป็นใสๆ หรือขาวขุ่นเล็กน้อย กลายเป็นสีเหลืองเข้ม สีเขียว หรือมีเลือดปน
• กลิ่นที่ผิดเพี้ยน: มีกลิ่นเหม็นคาวรุนแรง หรือกลิ่นเปรี้ยวผิดปกติที่ต่างจากเดิมชัดเจน
• ลักษณะที่ต่างจากเดิม: มีความเหนียวข้นมากเกินไป เป็นก้อนคล้ายแป้งเปียก หรือเป็นฟอง
• อาการร่วมที่ฟ้องว่าอักเสบ: มีอาการแสบขัดเวลาปัสสาวะ เจ็บเวลามีกิจกรรม หรือมีอาการคันยิบๆ บริเวณอวัยวะเพศร่วมด้วย

โรคอะไรบ้างที่ชอบสร้างปัญหาเรื่องสารคัดหลั่ง?

เวลาพูดถึงโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์กลุ่มนี้ เชื้อตัวร้ายที่พบบ่อยและชอบทำให้สารคัดหลั่งผิดปกติจะมีอยู่ไม่กี่ตัวหลักๆ ที่หมอต้องนึกถึงเสมอ:

หนองในแท้และหนองในเทียม: คู่หูตัวแสบเรื่องตกขาวและหนองไหล

กลุ่มนี้มักทำให้เกิดอาการแสบท่อปัสสาวะชัดเจน ในผู้ชายอาจจะตื่นมาเจอหนองใสๆ หรือข้นไหลซึมออกมาตอนเช้า ส่วนผู้หญิงจะมีตกขาวปริมาณมากผิดปกติ สีเหลืองอมเขียวและมีกลิ่นเหม็น ส องโรคนี้แม้จะอาการคล้ายกันแต่เกิดจากเชื้อคนละตัว การกินยาจึงต้องให้แพทย์วินิจฉัยเพื่อจ่ายยาฆ่าเชื้อให้ตรงจุด

ช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียหรือโปรโตซัว

อาการยอดฮิตที่ทำให้สาวๆ กลุ้มใจ สารคัดหลั่งจะเปลี่ยนเป็นสีเทาหรือเหลือง มีกลิ่นคาวปลาชัดเจนหลังมีเพศสัมพันธ์ เกิดจากการเสียสมดุลของแบคทีเรียดีในช่องคลอด ทำให้เชื้อตัวร้ายฉวยโอกาสเติบโต

ปล่อยไว้ไม่รักษา เชื้อโรคอาจเดินทางไกลกว่าที่คิด

หลายคนคิดว่าแค่อาการระคายเคืองหรือมีตกขาวแปลกๆ เดี๋ยวก็คงหายเอง แต่ความจริงคือ เชื้อโรคเหล่านี้มีความสามารถในการเดินทางลุกลามเข้าไปข้างในได้

ในผู้หญิง เชื้ออาจลามขึ้นไปทำให้มดลูกอักเสบ ปีกมดลูกอักเสบ ซึ่งส่งผลให้ปวดท้องน้อยเรื้อรัง หรือเสี่ยงต่อภาวะมีบุตรยากในอนาคต ส่วนในผู้ชาย การปล่อยให้ท่อปัสสาวะอักเสบนานๆ อาจทำให้ท่อปัสสาวะตีบแคบและรักษาหายยากขึ้นไปอีก

ดูแลตัวเองอย่างไรดีเมื่อเจอความผิดปกติ?

ถ้าเริ่มสังเกตเห็นว่าสารคัดหลั่งของเราไม่เหมือนเดิม สิ่งแรกที่ต้องทำคือหยุดมีเพศสัมพันธ์ชั่วคราวเพื่อตัดวงจรการแพร่เชื้อ และไม่ควรไปซื้อยาปฏิชีวนะมากินเองตามร้านขายยา เพราะถ้ากินยาไม่ถูกกับโรค เชื้อดื้อยาจะถามหาและทำให้การรักษาจริงยากขึ้นไปอีก

การมาพบแพทย์เพื่อตรวจภายในหรือตรวจปัสสาวะหาเชื้อ เป็นวิธีที่ตรงจุดและปลอดภัยที่สุด แถมปัจจุบันการตรวจก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ใช้เวลาแป๊บเดียวและรักษาให้หายขาดได้ ถ้ารู้ตัวและรีบจัดการตั้งแต่เนิ่นๆ