เจ็บข้อมือเรื้อรังแบบนี้ ใช่ภาวะข้อข้อมือไม่มั่นคงจากการฉีกขาดของเอ็นยึดข้อ หรือเปล่า?

ทำไมจู่ๆ ถึงรู้สึกเหมือนข้อมือหลวมหรือขยับแล้วกึกๆ อยู่ข้างใน

บ่อยครั้งที่คนไข้เดินเข้ามาปรึกษาหมอด้วยอาการปวดข้อมือเรื้อรัง ทั้งที่ไม่ได้มีประวัติกระดูกหักชัดเจน หรือบางคนเคยล้มเอาฝ่ามือลงพื้นไปเมื่อหลายเดือนก่อน คิดว่าแค่เคล็ดขัดยอกธรรมดา เดี๋ยวก็คงหาย แต่ปรากฏว่าความเจ็บปวดนั้นไม่ยอมจากไปไหน แถมยังรู้สึกเหมือนข้อมือไม่มั่นคง เวลาจะหยิบจับของหนักหรือบิดข้อมือแรงๆ ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรกึกๆ อยู่ข้างใน หรือเหมือนข้อมือมันเคลื่อนผิดที่ได้

อาการเหล่านี้เป็นสัญญาณเตือนของ ภาวะข้อข้อมือไม่มั่นคงจากการฉีกขาดของเอ็นยึดข้อ ซึ่งไม่ใช่แค่เรื่องของอาการปวดทั่วไป แต่เป็นปัญหาที่เกิดจากตัวยึดโยงระหว่างกระดูกชิ้นเล็กๆ ในข้อมือเสียหายจนทำให้ข้อต่อทำงานไม่สัมพันธ์กัน

โครงสร้างข้อมือซับซ้อนกว่าที่คิด

ลองจินตนาการว่าข้อมือคนเราเป็นเหมือนชุดเฟืองนาฬิกาที่มีกระดูกชิ้นเล็กชิ้นน้อยวางเรียงตัวกันอยู่ การที่มันเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและมั่นคงได้นั้น อาศัยเอ็นยึดข้อที่แข็งแรงคอยรัดกระดูกเหล่านี้เอาไว้ หากเอ็นเหล่านี้เกิดการฉีกขาดจากอุบัติเหตุหรือการใช้งานหนักซ้ำๆ กระดูกในข้อมือก็เริ่มขยับออกจากตำแหน่งที่ควรจะเป็น ทำให้เกิดความไม่มั่นคงตามมา

สังเกตตัวเองอย่างไรว่าข้อมือเรากำลังมีปัญหา

ถ้าใครเริ่มมีอาการเหล่านี้ หมอแนะนำว่าไม่ควรนิ่งนอนใจครับ:

• มีอาการปวดลึกๆ อยู่บริเวณกลางข้อมือ หรือปวดมากเวลาออกแรงบิดข้อมือ
• รู้สึกว่าข้อมือไม่มั่นคง เหมือนข้อมือหลวมหรือขยับได้มากกว่าปกติ
• มีเสียงดัง กึก หรือ ก๊อก ในข้อมือเวลาขยับ หรือรู้สึกเหมือนมีอะไรติดขัดระหว่างเคลื่อนไหว
• กำลังการหยิบจับลดลง รู้สึกไม่มั่นใจเวลาต้องถือของหนัก

ขั้นตอนการตรวจวินิจฉัยที่คุณหมอจะทำให้

เมื่อมาพบหมอ เราจะไม่เพียงแค่เอกซเรย์ดูว่ากระดูกหักไหม แต่เราจะทำการตรวจร่างกายอย่างละเอียดเพื่อดูว่าเอ็นยึดข้อส่วนไหนได้รับบาดเจ็บ โดยการขยับข้อต่อในทิศทางต่างๆ เพื่อดูความผิดปกติของการเคลื่อนไหว หากผลเอกซเรย์ธรรมดาไม่ชัดเจน หมออาจแนะนำให้ทำ MRI เพื่อดูเนื้อเยื่ออ่อนและเอ็นที่ฉีกขาดอย่างแม่นยำ ซึ่งจะช่วยให้วางแผนการรักษาได้ตรงจุดที่สุด

ถ้าปล่อยทิ้งไว้นานจะเกิดอะไรขึ้น

หลายคนอาจจะทนปวดไปเรื่อยๆ จนชิน แต่ในระยะยาว ภาวะข้อข้อมือไม่มั่นคงจากการฉีกขาดของเอ็นยึดข้อ จะนำไปสู่ภาวะข้อเสื่อมก่อนวัยอันควร เพราะเมื่อกระดูกขยับไม่สัมพันธ์กัน พื้นผิวข้อต่อจะเสียดสีกันอย่างผิดปกติจนเกิดการสึกหรอ การรักษาในช่วงที่เอ็นเพิ่งฉีกขาดจะให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าการปล่อยให้เรื้อรังจนเกิดความเสียหายถาวรที่ตัวกระดูก

วิธีรักษาที่เหมาะสมกับแต่ละระดับอาการ

การรักษาไม่ได้หมายความว่าต้องผ่าตัดเสมอไปครับ ในรายที่เป็นไม่มาก หมออาจเริ่มจากการทำกายภาพบำบัดเพื่อเสริมสร้างกล้ามเนื้อรอบข้อมือให้แข็งแรงขึ้น ร่วมกับการใส่เฝือกอ่อนดามไว้ชั่วคราวเพื่อให้เอ็นสมานตัว แต่หากการบาดเจ็บรุนแรงจนเอ็นฉีกขาดเต็มที่ หรือมีอาการเรื้อรังจนรบกวนชีวิตประจำวัน การผ่าตัดส่องกล้องเพื่อซ่อมแซมเอ็นยึดข้อถือเป็นวิธีมาตรฐานที่จะช่วยคืนความมั่นคงให้ข้อมือกลับมาใช้งานได้ใกล้เคียงปกติที่สุด