เนื้องอกมดลูกชนิดซับเซอรอส: ก้อนเนื้อนอกมดลูกที่ผู้หญิงต้องรู้ทัน

ก้อนเนื้อเจริญเติบโตที่ผิวด้านนอกมดลูก

หลายคนตกใจเมื่อหมอตรวจอัลตราซาวด์แล้วบอกว่าเจอเนื้องอกมดลูก โดยเฉพาะชนิดที่เรียกว่า เนื้องอกมดลูกชนิดซับเซอรอส ซึ่งมักจะโตอยู่บริเวณผิวด้านนอกของมดลูกและยื่นออกไปในช่องท้อง ทำให้ผู้ป่วยหลายคนสงสัยว่าเจ้าก้อนนี้เกิดขึ้นมาได้อย่างไร และมันจะส่งผลกระทบต่อร่างกายต่างจากเนื้องอกแบบอื่นอย่างไรบ้าง

ตำแหน่งและการเติบโตของก้อนเนื้อ

สำหรับเนื้องอกมดลูกชนิดซับเซอรอสนี้ จุดเด่นคือตำแหน่งที่ไม่ได้ฝังตัวอยู่ลึกในโพรงมดลูก แต่เกาะอยู่บริเวณผิวด้านนอกเปรียบเสมือนผลไม้ที่ห้อยอยู่กิ่งไม้ บางเคสที่มีขนาดเล็กมากๆ อาจจะไม่มีก้านยึดติด ส่วนบางเคสที่มีก้านยาวเรียกว่า Pedunculated subserosal fibroid ก้อนเนื้องอกอาจจะแกว่งไปมาในช่องท้องได้ ซึ่งลักษณะทางกายวิภาคเช่นนี้ทำให้ผู้ป่วยมักไม่ค่อยมีอาการประจำเดือนมามากผิดปกติเหมือนกับชนิดที่อยู่โพรงมดลูก

สัญญาณเตือนภัยเมื่อก้อนเนื้อเริ่มส่งผลกระทบ

แม้ว่าเนื้องอกมดลูกชนิดซับเซอรอสจะไม่ค่อยทำให้เลือดประจำเดือนมาเยอะ แต่หากก้อนเนื้อมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มันจะเริ่มไปเบียดอวัยวะข้างเคียง อาการที่หมอมักจะพบบ่อยมีดังนี้

• ปวดหน่วงท้องน้อยหรือปวดหลังส่วนล่าง: เกิดจากน้ำหนักของก้อนเนื้อที่ดึงรั้งเนื้อเยื่อรอบๆ
• ปัสสาวะบ่อยหรือรู้สึกปัสสาวะไม่สุด: เกิดขึ้นเมื่อก้อนเนื้อไปกดทับกระเพาะปัสสาวะที่อยู่ด้านหน้า
• ท้องผูกเรื้อรัง: เกิดจากการที่ก้อนเนื้อขนาดใหญ่ไปกดเบียดลำไส้ใหญ่ส่วนปลาย
• คลำพบก้อนแข็งในท้อง: ในรายที่ก้อนเนื้อมีขนาดใหญ่มากๆ จนสามารถรู้สึกได้ด้วยตัวเองเวลา

วิธีการตรวจวินิจฉัยโรคอย่างแม่นยำ

การตรวจวินิจฉัยเนื้องอกมดลูกชนิดซับเซอรอส แพทย์สามารถทำได้โดยการตรวจภายในร่วมกับการทำอัลตราซาวด์ ซึ่งการทำอัลตราซาวด์ทางช่องคลอดจะช่วยให้เห็นขอบเขตของก้อนเนื้อที่ผิวด้านนอกมดลูกได้อย่างชัดเจน ในบางกรณีที่ต้องการความละเอียดสูงเพื่อวางแผนการรักษา แพทย์อาจพิจารณาให้ตรวจด้วยคลื่นสนามแม่เหล็กหรือเอ็มอาร์ไอเพิ่มเติม

วิธีรักษาเมื่อตรวจพบเนื้องอก

การรักษาจะขึ้นอยู่กับขนาดของก้อนเนื้อ อาการที่แสดงออก และความต้องการมีบุตรของผู้ป่วยในอนาคต หากก้อนมีขนาดเล็กและไม่มีอาการใดๆ แพทย์มักจะแนะนำให้ใช้วิธีติดตามอาการและตรวจอัลตราซาวด์เป็นระยะ แต่ถ้าก้อนเนื้อโตเร็วหรือสร้างความรำคาญในชีวิตประจำวัน แพทย์อาจพิจารณาใช้ยาเพื่อบรรเทาอาการ หรือแนะนำให้ผ่าตัดเนื้องอกออก ซึ่งในปัจจุบันการผ่าตัดผ่านกล้องสามารถทำได้อย่างปลอดภัยและฟื้นตัวได้ไว

การดูแลตัวเองและการป้องกันการลุกลาม

เนื่องจากสาเหตุการเกิดเนื้องอกมดลูกยังไม่แน่ชัด แต่ฮอร์โมนเพศหญิงเอสโตรเจนมีส่วนกระตุ้นให้ก้อนเนื้อโตขึ้น การดูแลสุขภาพจึงเน้นไปที่การรักษาสมดุลของฮอร์โมน การรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกายสม่ำเสมอ และที่สำคัญที่สุดคือการตรวจภายในประจำปี เพื่อให้เราสามารถตรวจพบความผิดปกติได้ตั้งแต่เนิ่นๆ ก่อนที่ก้อนเนื้อจะมีขนาดใหญ่เกินไป