โรคไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ต่างๆ ในเด็ก: เรื่องใกล้ตัวที่พ่อแม่ต้องรู้จัก

ลูกป่วยบ่อยเพราะไข้หวัดใหญ่ จริงหรือ?

คุณพ่อคุณแม่หลายคนมักสับสนระหว่างหวัดธรรมดากับไข้หวัดใหญ่ เวลาเห็นลูกตัวร้อน ไข้สูง ไอจาม หรือมีน้ำมูก สิ่งที่น่ากังวลที่สุดคือการติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ ซึ่งมีความรุนแรงกว่าหวัดทั่วไป เพราะสามารถส่งผลกระทบต่อระบบทางเดินหายใจของเด็กได้มากกว่า และทำให้เด็กอ่อนเพลียได้นานเป็นสัปดาห์

เชื้อไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ต่างๆ ที่เจอบ่อยในเด็ก

เชื้อไข้หวัดใหญ่มีหลายสายพันธุ์ครับ แต่ที่พบและระบาดในบ้านเราบ่อยๆ จะแบ่งออกเป็นกลุ่มหลัก ดังนี้

• สายพันธุ์ A (Influenza A): เป็นสายพันธุ์ที่พบได้บ่อยและมักจะมีความรุนแรงกว่าสายพันธุ์อื่น ที่เราได้ยินชื่อบ่อยๆ อย่าง H1N1 หรือ H3N2 ตัวนี้แหละครับที่มักจะทำให้เกิดอาการไข้สูง ปวดเมื่อยตามตัว และมีภาวะแทรกซ้อนได้ง่าย
• สายพันธุ์ B (Influenza B): สายพันธุ์นี้พบได้ในเด็กและวัยรุ่นบ่อยไม่แพ้กัน ถึงแม้ความรุนแรงโดยรวมอาจจะน้อยกว่าสายพันธุ์ A แต่ก็ทำให้เด็กไข้สูงและหมดแรงได้เช่นกัน ซึ่งสายพันธุ์ B มักจะระบาดในช่วงปลายฤดูฝนต่อเนื่องถึงฤดูหนาว

ลูกมีอาการแบบนี้ สงสัยไว้ก่อนเลยว่าเป็นไข้หวัดใหญ่

สัญญาณเตือนที่แตกต่างจากหวัดธรรมดาคือ อาการจะเกิดขึ้นแบบปุบปับครับ

• ไข้สูงลอย: ลูกมักจะมีไข้สูงขึ้นอย่างรวดเร็วเกิน 38.5-39 องศาเซลเซียส และไข้มักจะไม่ลดลงง่ายๆ แม้จะเช็ดตัวหรือทานยาลดไข้แล้ว
• เพลียจัด: เด็กจะดูซึมลง ไม่เล่น ไม่ร่าเริงเหมือนปกติ
• ปวดเมื่อยและปวดหัว: เด็กโตอาจบอกได้ว่าปวดหัวหรือปวดตามเนื้อตัว ส่วนเด็กเล็กอาจร้องงอแงผิดปกติ
• ไอแห้งและเจ็บคอ: อาการไอจะเป็นแบบไอแห้งๆ หายใจเหนื่อยหรือหอบในบางราย

วิธีดูแลลูกรักเมื่อติดเชื้อไข้หวัดใหญ่

หากตรวจพบว่าลูกเป็นไข้หวัดใหญ่ หัวใจสำคัญคือการดูแลตามอาการและการให้ยาต้านไวรัสตามคำสั่งแพทย์

• เช็ดตัวลดไข้: ทำบ่อยๆ โดยใช้น้ำอุณหภูมิห้อง ไม่ใช่น้ำเย็นจัด เพื่อช่วยระบายความร้อน
• ดื่มน้ำให้เพียงพอ: เพื่อป้องกันภาวะขาดน้ำจากการที่มีไข้สูง
• แยกตัวและพักผ่อน: ควรแยกให้ลูกพักผ่อนในห้องแยกเพื่อลดการแพร่กระจายเชื้อให้คนในครอบครัว
• สังเกตอาการใกล้ชิด: หากลูกเริ่มหายใจหอบเร็ว ปากเขียว หรือซึมมากจนปลุกไม่ตื่น ต้องรีบพาไปโรงพยาบาลทันที

ป้องกันไว้ดีกว่าแก้ด้วยวัคซีนไข้หวัดใหญ่

วัคซีนไข้หวัดใหญ่เป็นวิธีป้องกันที่ดีที่สุดครับ เพราะในวัคซีนจะมีการอัปเดตสายพันธุ์ที่คาดว่าจะระบาดในปีนั้นๆ ซึ่งช่วยลดโอกาสป่วยหนักและลดความเสี่ยงในการนอนโรงพยาบาลได้มาก สำหรับเด็กอายุตั้งแต่ 6 เดือนขึ้นไป ควรได้รับวัคซีนเป็นประจำทุกปี โดยเฉพาะเด็กเล็กหรือเด็กที่มีโรคประจำตัว ซึ่งถือเป็นกลุ่มเสี่ยงที่ควรได้รับความสำคัญเป็นพิเศษ